a-cousa-the-thing-mechagen

Quén Anda Aí? A Cousa. O enigma de outro mundo que infectou todo tipo de subcultura popular

Analizamos o tremendo impacto cultural que A Cousa, ou Quén Anda Aí? por coller o título do relato orixinal, tivo na imaxinería popular, vestíndose con todo tipo de produccións culturais en tódolos campos, e volvéndose así unha historia que quedará marcada como esencial para comprender a nosa contemporaneidade. Unha historia que, probablemente se non fose por aquela adaptación de 1951 que quedaría na retina de Carpenter entre tantos outros, acabaría como unha de tantos outros relatos de ciencia ficción pulp dos 30.

kickboxer-saga

A saga canónica de Kickboxer: De Kurt Sloan a un tipo que leu no periódico a morte do seu irmán

Kickboxer é unha saga que evita botar a vista atrás, e tampouco da pé a facelo, matando aos protagonistas anteriores e sacándose da manga novas personaxes que seguirán máis ou menos co legado do anterior, viaxando polo mundo e mostrándonos como o Kickboxing está controlado en todas partes por mafias ás que os nosos protagonistas irán enfrontándose.

Colosal: Empoderamento, alcoholismo e a destrucción de Seúl

Vemos neste Colosal cómo Nacho Vigalondo retoma a teima que xa viña dende Extraterrestre (2011) de coller argumentos de cine de xénero, mesturalo con historias humanas e de proximidade e sacar un cóctel novedoso de elo. Novedoso, pero tamén arriscado na proposta, tanto de cara ao espectador obxectivo por unha parte como pola outra. Nesa corda na que él se sinte cómodo e que lle da, canto menos, unha gran dose de interese ao seu cinema.

Maniac: Joe Spinell e William Lustig contra Elijah Wood e Franck Khalfoun

Aínda lembro aquela cinta VHS con portada que non transmitía outra cousa que mal rollo agardando por ser vista por min. Unha cinta na que destacaba ese sinxelo título de Maniac, esos vaqueiros gastados e esa cabeleira e un coitelo enchoupado en sangue, todo pintado a man, tal e como se facía daquela. Pasaron anos, e algunhas escenas quedaban na miña mente, ata que un día o bó de Alexandre Aja decidíu que molaría ter un remake. Con Elijah Wood. Así que, aínda que aquel encanto enfermizo do Nova Iorque dos 70 e 80 xa non ía estar presente, aínda podía ser que dous amantes do xénero como Wood e Aja fixesen algo máis ou menos decente cun clásico underground como este cuasislasher tan particular. Analicemos se o conseguiron.

cinema de 1976

1976: O mellor ano da historia do cinema

A nivel persoal se tivese que vivir eternamente vendo cine dun mesmo ano, creo que sería, sen dúbida, 1976. Porque a cantidade de cine de altísima calidade que podemos atopar concentrada nesos 12 meses pasa por tódolos xéneros, países, estilos e modos. Un ano a ter en conta, no cal por motivos de índole cósmica parece que todo o mundo estaba dacordo en dirixir obras mestras.

beautyandthebeast

Beauty and The Beast (Bill Condon, 2017)

Quando a minha namorada me convenceu a comprar os bilhetes para Beauty and the Beast (Bill Condon, 2017) partia com esse preconceito -nom gosto dos musicais nem dos filmes da fatoria Disney- e nom esperava atopar nela tal conteúdo, pero esse acabou sendo o caso. O filme conta com um notável elenco de actores (Entre os secundários, Ian McKellen, Emma Thompson ou Ewan MacGregor, ainda que durante quase toda a película só esteam presentes a suas vozes) por cima dos quais destaca Emma Watson.

Fahrenheit-451-portadas

Fahrenheit 451: Lumes por San Xurxo

A historia dun tempo no cal os bombeiros adícanse a queimar libros (451º Fahrenheit é a temperatura á que arde o papel, de feito), e un deles comeza a ter curiosidade por qué é o que gardan esos libros e por qué é tan importante queimalos. E a partir desta premisa, unha indagación marabillosa sobre a sociedade e o camiño ao que se enfrontaba xa alá por 1953.