Decisións e partidas: do xadrez aos videoxogos

“The Banner Saga”e “Enterre-moi, mon amour” son dous títulos moi distintos entre si, pero cun punto en común: colocan a quen xoga nunha posición de responsabilidade palpable, ofrecendo unha experiencia por momentos tan incómoda como ilustradora. Cualificativos propios da arte que, en cada vez máis casos, son gañados a pulso por formatos interactivos. Examinamos ambas obras, ligándoas amais co principal xogo que ten por celme o binomio decisión-consecuencia.

Life is Strange: un xogo sobre como manipular o tempo (para salvar á muller que amas)

Life is Strange (Dontnod Entertainment, 2015) é unha aventura gráfica composta por cinco eposodios, ao longo dos cales iremos construindo a historia de Max, a protagonista do xogo. Para isto, aporta ao xénero unha interesante mecánica, baseada en permitir voltar atrás no tempo e cambiar unha acción, un diálogo ou unha interacción co entorno, de xeito que as consecuencias das mesmas deixan de existir na historia.

Dream daddy

Dream Daddy, ou como facer un Dating Sim lovecraftiano

Dream Daddy: A Dad Dating Simulation (Game Grumps, 2017) é unha visual novel que poderiamos definir como un otome con temática BL, onde o xogador creará dende o editor de personaxe a un dadsome que será o protagonista da historia. Como todos os otome, o obxectivo será ir tomando determinadas decisións e opcións de diálogo, así como escollas concretas durante as diversas citas con outros sete pais, que nos levarán a establecer unha relación romántica con algún deles. Debido á existencia de logros ocultos que non era quen de desbloquear na miña conta de Steam, decidín buscar en internet sobre eles, e atopeime con que diversas teorías conspiranoicas sobre Dream Daddy eran top na rede.