Decisións e partidas: do xadrez aos videoxogos

“The Banner Saga”e “Enterre-moi, mon amour” son dous títulos moi distintos entre si, pero cun punto en común: colocan a quen xoga nunha posición de responsabilidade palpable, ofrecendo unha experiencia por momentos tan incómoda como ilustradora. Cualificativos propios da arte que, en cada vez máis casos, son gañados a pulso por formatos interactivos. Examinamos ambas obras, ligándoas amais co principal xogo que ten por celme o binomio decisión-consecuencia.

Life is Strange: un xogo sobre como manipular o tempo (para salvar á muller que amas)

Life is Strange (Dontnod Entertainment, 2015) é unha aventura gráfica composta por cinco eposodios, ao longo dos cales iremos construindo a historia de Max, a protagonista do xogo. Para isto, aporta ao xénero unha interesante mecánica, baseada en permitir voltar atrás no tempo e cambiar unha acción, un diálogo ou unha interacción co entorno, de xeito que as consecuencias das mesmas deixan de existir na historia.

Dream daddy

Dream Daddy, ou como facer un Dating Sim lovecraftiano

Dream Daddy: A Dad Dating Simulation (Game Grumps, 2017) é unha visual novel que poderiamos definir como un otome con temática BL, onde o xogador creará dende o editor de personaxe a un dadsome que será o protagonista da historia. Como todos os otome, o obxectivo será ir tomando determinadas decisións e opcións de diálogo, así como escollas concretas durante as diversas citas con outros sete pais, que nos levarán a establecer unha relación romántica con algún deles. Debido á existencia de logros ocultos que non era quen de desbloquear na miña conta de Steam, decidín buscar en internet sobre eles, e atopeime con que diversas teorías conspiranoicas sobre Dream Daddy eran top na rede.

South park stick of truth pau da verdade poster

South Park: O Pau da Verdade. Épica, combates por turnos e Chimpokomon

Cando en 1997 Trey Parker e Matt Stone comezaron a producir South Park, parecía imposible imaxinar o impacto cultural que acabaría gañando co paso do tempo. 20 anos de repercusión en televisión, e incluso en cine, fixeron xurdir varios videoxogos, a maioría de calidade irregular. Ata a chegada deste O Pau Da Verdade (The Stick Of Truth) en 2014, editado por Ubisoft e desenvolvido por Obsidian, e con Chris Brion, Zane Lyon e o propio Trey Parker como directores do proxecto.

a-cousa-the-thing-mechagen

Quén Anda Aí? A Cousa. O enigma de outro mundo que infectou todo tipo de subcultura popular

Analizamos o tremendo impacto cultural que A Cousa, ou Quén Anda Aí? por coller o título do relato orixinal, tivo na imaxinería popular, vestíndose con todo tipo de produccións culturais en tódolos campos, e volvéndose así unha historia que quedará marcada como esencial para comprender a nosa contemporaneidade. Unha historia que, probablemente se non fose por aquela adaptación de 1951 que quedaría na retina de Carpenter entre tantos outros, acabaría como unha de tantos outros relatos de ciencia ficción pulp dos 30.

A Bird Story: Tiña un paxariño moi bonito…

Unha historia pequeniña, moi sinxela e moi honesta, que non fai outra cousa que guiarnos por ese camiño xa percorrido de neno que atopa un paxaro ferido, cúrao, e descobre nel a amizade. Todo, cunha banda sonora tristona e unha narrativa sen diálogos que pretende coller forza pola mestura de dita música cun apartado visual de aire pixel art, con resonancia a xogos de rol antigos e un certo aire de anime.

mother russia bleeds: logo

Mother Russia Bleeds: A Agulla e o Martelo

Pelexar polas rúas dunha URSS dos anos 80 postapocalíptica onde circulan as drogas de deseño e as mafias governan xa é suficiente para que un xogo me chame a atención. Se ademáis metemos gráficos pixelados, unha estrutura de beat ‘em up da vella escola e unha ambientación musical á altura, pois xa me teñen gañado. E todo iso é o que ofrece este Mother Russia Bleeds, desenrolado por Le Cartel e que foi unha das estrelas da distribuidora Devolver Digital durante 2016.